كه حضرت ابا عبد اللّه الحسين عليه السّلام غايب مىشد بنا بر شدت خصم كه باعث ظهور فائجى شده كه معلوم است . جواب مىگوئيم كه : از گفتهء ما ظاهر شد كه خوف ممكن است كه سبب غيبت شود نه آنكه واجب است اين سببيّت نسبت به جميع ائمه عليهم السّلام ، بسا باشد كه مصلحت نسبت به بعض ائمه عليهم السّلام اصرار در امتناع چه ظلمه و تعرض شهادت و نسبت به بعض ايشان مدارا و تقيه و نسبت به بعض ايشان غيبت باشد « 1 » . [ مرتبهء امامت مانند مرتبهء نبوت است ] و عمده در اين مقام علم به مرتبهء امامت است چه هرگاه معلوم شود كه مرتبهء امامت كمال علم رحمت است چنان كه ايماء به آن در دليل لطف شد و بعد از اين واضح خواهد شد ، معلوم مىشود كه كل آنچه هر يك از ائمه عليهم السّلام مىكنند موافق امر اللّه تعالى است و اختلاف سلوك ائمه عليهم السّلام نزد اهل حق مثل اختلاف انبياست در سلوك كه بعضى از انبياء جهاد مىكردند و بعضى اكتفا به بيان امر الهى و موعظه مىكردند ، بلكه گاه بود كه سلوك يك نبى در احوال مختلفه مختلف مىشد . و همچنان كه اين اختلاف نسبت به انبياء خاص بود به اعتبار مصالح چندى كه اللّه تعالى به ايشان اعلام كرده بود به اخفاى بسيارى از آنها بر ما جائز است كه اختلاف سلوك ائمه عليهم السّلام به اختلاف مصالحى باشد كه اللّه تعالى به ايشان اعلام كرده است .

--> ( 1 ) . سفينة النجاة : 48 - 49 .